Nebivolol wordt beschouwd als een van de best verdragen bètablokkers, en klinische gegevens ondersteunen dit over het algemeen. Maar het blijft een bètablokker – met alle beperkingen die kenmerkend zijn voor deze klasse. De redactie heeft informatie verzameld uit officiële instructies en onderzoeken over welke bijwerkingen het vaakst voorkomen, die een reëel gevaar vormen en voor wie het medicijn gecontra-indiceerd is.

Algemene verdraagbaarheid

In placebogecontroleerde onderzoeken met nebivolol bij hypertensie was het percentage ontwenningsverschijnselen als gevolg van bijwerkingen laag en dichtbij dat van placebo. Dit wordt verklaard door twee kenmerken van het medicijn: hoge selectiviteit voor β1-receptoren van het hart en het vermogen om bloedvaten uit te zetten door middel van stikstofmonoxide.

Selectiviteit betekent minder effect op β2-receptoren van bronchiën, vaten van spieren en lever. NO-afhankelijke vasodilatatie verlicht de koude ledematen die typisch zijn voor bètablokkers en heeft, zoals blijkt uit vergelijkende onderzoeken, minder effect op de erectiele functie. In het MR NOED-onderzoek (Brixius et al., 2007) bij hypertensieve mannen was de erectiele functie bijvoorbeeld beter met nebivolol dan met metoprolol.

Tegelijkertijd is het belangrijk om de grenzen van deze voordelen te begrijpen. De selectiviteit voor β1-receptoren is relatief: deze neemt af naarmate de dosis toeneemt. En de belangrijkste effecten van bètablokkade – het vertragen van de hartslag en de geleiding van het hart – zijn inherent aan nebivolol en ook aan andere geneesmiddelen uit deze klasse.

Een andere factor is genetica. Nebivolol wordt gemetaboliseerd door het CYP2D6-enzym, en ‘langzame metaboliseerders’ hebben hogere concentraties van het medicijn. Hoewel de klinische werkzaamheid tussen individuen vergelijkbaar is, kunnen de individuele verdraagbaarheid en interacties worden beïnvloed.

Frequente bijwerkingen

Volgens de richtlijnen van de EMA en de FDA behoren de volgende bijwerkingen tot de meest voorkomende. De meeste zijn mild en nemen af ​​met de tijd of nadat de arts de dosis heeft aangepast.

SysteemManifestatiesWaar u op moet letten
ZenuwstelselHoofdpijn, duizeligheid, paresthesieënVaker aan het begin van de behandeling
AlgemeenVermoeidheid, zwakte, oedeemBelangrijk voor degenen die trainen
SpijsverteringMisselijkheid, constipatie, diarreeGaan meestal vanzelf voorbij
AdemhalingsstelselKortademigheidOnderscheid maken van bronchospasme
CardiovasculairBradycardie, hypotensieControle van hartslag en bloeddruk
Slaap en psycheSlapeloosheid, levendige dromen, zelden depressieve symptomenInformeer de arts

Vermoeidheid is een van de meest opvallende effecten voor fysiek actieve mensen. Gedeeltelijk houdt dit verband met het feit dat het hart onder belasting niet kan versnellen zoals voorheen. Subjectief gezien wordt dit gezien als "zware benen" of het onvermogen om de gebruikelijke intensiteit te bereiken.

Hoofdpijn en duizeligheid verschijnen meestal in de eerste weken en nemen geleidelijk af. Als duizeligheid gepaard gaat met een veel lagere hartslag dan normaal, of als u flauwvalt, is een doktersconsultatie vereist.

Vergeleken met oudere bètablokkers is het minder waarschijnlijk dat nebivolol koude ledematen en metabolische veranderingen zoals verhoogde triglyceriden of verminderde insulinegevoeligheid veroorzaakt. Deze effecten kunnen echter niet volledig worden uitgesloten.

Nebivolol: bijwerkingen en contra-indicaties
Foto: Immo Wegmann / Unsplash

Ernstige risico's van de klasse van bètablokkers

Bradycardie en hartblokkades. Nebivolol vertraagt ​​het sinusritme en de geleiding in de atrioventriculaire knoop. Bij mensen met verborgen geleidingsafwijkingen kan dit leiden tot aanzienlijke bradycardie of AV-blok. Getrainde atleten met een fysiologisch lage hartslag in rust lopen een groter risico op overmatige vertraging.

Ontwenningssyndroom. Abrupt staken van een bètablokker kan tachycardie, een stijging van de bloeddruk en bij mensen met coronaire aandoeningen een verergering van angina pectoris en een hartaanval veroorzaken. De FDA voegt deze waarschuwing toe aan de richtlijnen. Het spenen gebeurt geleidelijk en alleen op aanbeveling van een arts.

Bronchospasme. Zelfs selectieve bètablokkers kunnen het beloop van bronchiale astma en COPD verergeren. Bronchospasme in de anamnese is opgenomen in de contra-indicaties in de Europese instructies.

Maskering van hypoglykemie en thyreotoxicose. Bètablokkers onderdrukken tachycardie en trillingen, belangrijke waarschuwingssignalen van een lage bloedsuikerspiegel. Het is gevaarlijk voor mensen die insuline of sulfonylureumderivaten gebruiken. Op dezelfde manier worden tekenen van hyperthyreoïdie gemaskeerd en kan een scherpe terugtrekking bij thyreotoxicose een thyreotoxische crisis veroorzaken.

Andere situaties. Bètablokkers kunnen de ernst van anafylactische reacties vergroten en de reactie op epinefrine verminderen. Bij feochromocytoom worden ze alleen voorgeschreven na blokkade van alfa-receptoren. Vóór een geplande operatie moet de anesthesioloog op de hoogte zijn van de inname van nebivolol.

Wanneer niet wachten op een gepland bezoek (schematisch) Flauwvallen,zeer lage hartslagPiepende ademhaling,verstikkingPijn op de borstna stoppenToename van oedeem,kortademigheidOnverklaarbare episodenzwakte, zweten
Afb. 1. In rood - situaties die dringende hulp vereisen, in oranje - dringende raadpleging van een arts. Schematisch.

Contra-indicaties

Volgens de Europese instructies voor nebivolol is het medicijn gecontra-indiceerd in de volgende gevallen:

  • overgevoeligheid voor actieve of hulpstoffen;
  • leverfalen of verminderde leverfunctie;
  • acuut hartfalen, cardiogene shock, episoden van decompensatie die intraveneuze inotrope therapie vereisen;
  • sinusknoopzwaktesyndroom, sinoatriaal blok, AV-blok II-III graad (zonder pacemaker);
  • bronchospasme en bronchiaal astma in de geschiedenis;
  • onbehandeld feochromocytoom;
  • metabole acidose;
  • bradycardie (hartslag minder dan 60 slagen per minuut vóór aanvang van de behandeling);
  • hypotensie, ernstige verstoringen van de perifere bloedcirculatie.

Het punt over bradycardie is vooral belangrijk voor atleten: een fysiologische hartslag in rust van minder dan 60 slagen is bij getrainde mensen gebruikelijk. Voor hen vereist de benoeming van een bètablokker een bijzonder zorgvuldige evaluatie door een cardioloog.

Nebivolol wordt ook niet intraveneus voorgeschreven met verapamil of diltiazem vanwege het risico op ernstige geleidingsblokkade, en orale combinaties daarmee vereisen grote voorzichtigheid.

Wat betreft zwangerschap en borstvoeding: het medicijn wordt niet aanbevolen zonder duidelijke noodzaak; bètablokkers kunnen de groei van de foetus vertragen en bradycardie en hypoglykemie bij de pasgeborene veroorzaken.

Speciale groepen en controle

Bij ouderen werd nebivolol onderzocht in de SENIORS-studie (Flather et al., 2005), waar het voordeel aantoonde bij hartfalen bij patiënten van 70 jaar en ouder. Bij deze groep komen bradycardie en duizeligheid echter vaker voor, dus de behandeling moet met voorzichtigheid worden gestart.

In geval van diabetes kan het medicijn worden gebruikt, maar rekening houdend met het maskeren van hypoglykemie. Bij psoriasis kunnen bètablokkers het verloop van de ziekte verergeren. Voorzichtigheid is geboden bij perifere bloedcirculatiestoornissen (ziekte van Raynaud, claudicatio intermittens).

De basiscontrole tijdens de behandeling omvat het meten van de hartslag en de bloeddruk in rust, ECG vóór aanvang van de behandeling en indien nodig daarna, glucoseregulatie bij mensen met diabetes, monitoring van symptomen van hartfalen.

Voor mensen die sporten is het handig om in een dagboek de hartslag in rust in de ochtend, hoe u zich voelt tijdens de training en eventuele episoden van duizeligheid vast te leggen - dit geeft de arts een reëel beeld.

Belangrijk. Het artikel is louter informatief en is geen aanbeveling voor gebruik. Nebivolol is een receptgeneesmiddel; begin of stop er niet zelf mee.

Redactionele conclusies

Nebivolol wordt beter verdragen dan oudere bètablokkers: het is minder waarschijnlijk dat het koude ledematen, metabolische veranderingen en erectiestoornissen veroorzaakt.

De belangrijkste risico's ervan – bradycardie, geleidingsstoornissen, bronchospasme, maskering van hypoglykemie en ontwenningssyndroom – zijn echter dezelfde als die van de hele klas. De lijst met contra-indicaties is breed en omvat een lage hartslag, wat belangrijk is voor getrainde mensen.

Veilig gebruik is alleen mogelijk na een hartonderzoek en onder toezicht van een arts.

Wij raden u aan ook onze artikelen te lezen over het werkingsmechanisme van nebivolol, wat klinische onderzoeken naar nebivolol aantonen en de bijwerkingen van telmisartan.

Lijst met gebruikte literatuur

  1. European Medicines Agency. Nebivolol: Summary of Product Characteristics (Nebilet).
  2. U.S. Food and Drug Administration. Bystolic (nebivolol) tablets: Prescribing Information.
  3. Flather MD, Shibata MC, Coats AJ, et al. Randomized trial to determine the effect of nebivolol on mortality and cardiovascular hospital admission in elderly patients with heart failure (SENIORS). Eur Heart J. 2005;26(3):215–225.
  4. Brixius K, Middeke M, Lichtenthal A, et al. Nitric oxide, erectile dysfunction and beta-blocker treatment (MR NOED study): benefit of nebivolol versus metoprolol in hypertensive men. Clin Exp Pharmacol Physiol. 2007;34(4):327–331.
  5. Münzel T, Gori T. Nebivolol: the somewhat-different beta-adrenergic receptor blocker. J Am Coll Cardiol. 2009;54(16):1491–1499.
  6. Mancia G, Kreutz R, Brunström M, et al. 2023 ESH Guidelines for the management of arterial hypertension. J Hypertens. 2023;41(12):1874–2071.