Een van de meest voorkomende vragen over SARM's is: "Zal er smeergeld zijn?" Wat betreft LGD-3303 beweren verkopers vaak dat het vrijwel geen effect heeft op je eigen testosteron. De redactie heeft de fysiologie van de hormoonas geanalyseerd, gegevens over andere SARM’s die bij mensen zijn onderzocht, en uitgelegd waarom een dergelijke bewering geen bewijsbasis heeft.
Hoe het lichaam de productie van testosteron reguleert
De productie van testosteron bij mannen wordt gecontroleerd door de hypothalamus-hypofyse-gonadale as. De hypothalamus scheidt impulsief het gonadotropine-releasing hormoon (GnRH) af, dat de hypofyse stimuleert. Als reactie hierop scheidt de hypofyse luteïniserend hormoon (LH) en follikelstimulerend hormoon (FSH) af.
LH werkt in op de Leydig-cellen in de testikels, waardoor deze testosteron gaan synthetiseren. FSH ondersteunt, samen met een hoge lokale concentratie testosteron in de testis, de spermatogenese in Sertoli-cellen. Daarom zijn deze twee hormonen respectievelijk verantwoordelijk voor de hormonale en reproductieve functie van de testikels.
Het systeem werkt volgens het principe van negatieve feedback, vergelijkbaar met een thermostaat. Wanneer het niveau van androgenen en oestrogenen in het bloed stijgt, verminderen de hypothalamus en de hypofyse de afscheiding van GnRH, LH en FSH. Wanneer het niveau daalt, neemt de secretie toe. Zo houdt het lichaam de concentratie testosteron binnen een bepaald bereik.
Het belangrijkste punt: de hypothalamus en de hypofyse reageren niet op een specifiek testosteronmolecuul, maar op een signaal van receptoren. Elke stof die androgeenreceptoren in deze hersenstructuren activeert, wordt gezien als een ‘overschot aan androgeen’ en remt de as.
Waarom SARM's de as kunnen remmen
SARM-aanhangers redeneren soms als volgt: als de stof selectief inwerkt op spieren en botten, "merkt" deze de hypothalamus en de hypofyse niet op. De weefselselectiviteit van SARM's is echter voornamelijk beschreven voor de prostaat en zaadblaasjes. Er is geen bewijs dat LGD-3303 de androgeenreceptoren in de hersenen omzeilt.
Integendeel: in de SARM-farmacologie wordt remming van gonadotropines zelfs gebruikt als mogelijke richting voor mannelijke anticonceptie. Dit geeft aan dat het effect op de as niet toevallig is, maar een natuurlijk gevolg van androgene activiteit in het centrale zenuwstelsel.
Een andere nuance betreft oestrogenen. Testosteron remt de as gedeeltelijk door omzetting in estradiol. Niet-steroïde SARM's aromatiseren niet, dus ze hebben deze route niet. Het androgeensignaal via de receptor is echter voldoende voor de hypofyse om de LH-secretie te verminderen, en de daling van het eigen testosteron verlaagt ook het oestradiolniveau.
De mate van remming hangt waarschijnlijk af van de dosis, de gebruiksduur, de affiniteit van de stof voor de receptor en de halfwaardetijd ervan. Voor LGD-3303 is geen van deze parameters bij mensen vastgesteld, waardoor het onmogelijk is de sterkte van het effect te voorspellen. Er kan alleen maar worden beweerd dat de afwezigheid van onderdrukking onwaarschijnlijk is.
Welke onderzoeken naar andere SARM's hebben aangetoond
Het beste voorbeeld is de gerandomiseerde, placebogecontroleerde studie met LGD-4033 (Basaria et al., 2013), een stof van dezelfde ontwikkelaar. Gezonde jonge mannen slikten gedurende 21 dagen kleine doses. Zelfs gedurende zo'n korte periode daalden het totale testosteron en het geslachtshormoonbindend globuline (SHBG) op een dosisafhankelijke manier.
In hetzelfde onderzoek keerden de indicatoren terug naar de beginwaarden na het stoppen van de inname. Dit is een bemoedigend resultaat, maar het verwijst naar korte kuren, kleine doses en gecontroleerde kwaliteit van het medicijn. Het is onjuist om het te extrapoleren naar langdurig of ongecontroleerd gebruik.
Voor enobosarm (ostarine) zijn in klinische onderzoeken ook veranderingen in hormonale indicatoren en broeikasgassen beschreven. En onder mensen die zelf SARM's gebruikten, zijn klinische gevallen van hypogonadisme gepubliceerd die medische aandacht vereisen. Recensies door Solomon et al. (2019) en Vignali et al. (2023) beschouwen asonderdrukking als een typisch klasseneffect.
Het wetenschappelijke antwoord op de vraag “onderdrukt LGD-3303 testosteron” is dit: er is geen direct bewijs, maar alle indirecte bewijzen geven aan dat onderdrukking te verwachten is.
Testen lezen: testosteron, SHBG, LH en FSH
De interpretatie van hormonale analyses tegen de achtergrond van SARM kent zijn valkuilen. Androgenen, vooral orale, verminderen de synthese van SHBG in de lever. Omdat het grootste deel van het totale testosteron aan SHBG gebonden is, daalt het niveau ervan gedeeltelijk "mechanisch", zelfs als de vrije fractie minder verandert.
Daarom geeft één indicator van het totale testosteron geen volledig beeld. Endocrinologen richten zich op een combinatie van verschillende markers, die in de tabel staan vermeld.
| Indicator | Wat wordt weergegeven | Een typische verandering op de achtergrond van androgenen |
|---|---|---|
| Totaal testosteron | Alle testosteron in het bloed | Dalend (eigen productie daalt) |
| SHBG | Transporteiwit, gesynthetiseerd in de lever | Afgenomen, vooral bij orale stoffen |
| Vrij testosteron | Biologisch beschikbare fractie | Kan afnemen; berekend of gemeten |
| LH | Hypofysesignaal voor Leydig-cellen | Daling wijst op centrale onderdrukking |
| FSH | Signaal voor spermatogenese | Daalt |
| Estradiol | Testosteronderivaat | Kan dalen als gevolg van lager testosteron |
De combinatie van laag testosteron met laag LH en FSH duidt op secundair (centraal) hypogonadisme, dat specifiek is voor de invloed van exogene androgenen. De richtlijnen van de Endocrine Society (Bhasin et al., 2018) raden aan om testosteron 's ochtends op een lege maag te meten en het resultaat te bevestigen met een herhaalde analyse.
Het is belangrijk om de arts eerlijk te informeren over het gebruik van SARM's: zonder deze informatie kan het beeld ten onrechte worden geïnterpreteerd als een hypofyseziekte, wat tot onnodige onderzoeken zal leiden.
Gevolgen en herstel
Klinische onderdrukking van testosteron manifesteert zich vaker niet tijdens het gebruik, maar erna. Zolang de SARM op de receptoren inwerkt, is het mogelijk dat de persoon geen tekort ervaart. Wanneer de stof wordt uitgescheiden en de as nog niet is hersteld, treedt een periode van lage androgenen op.
- verminderd libido en erectiestoornissen;
- vermoeidheid, verminderde motivatie, depressieve stemming;
- verlies van een deel van de gewonnen spiermassa en kracht;
- schending van de spermatogenese, die langer kan aanhouden dan hormonale veranderingen.
Herstelsnelheid is individueel. Voor anabole steroïden is aangetoond dat dit afhangt van de duur en intensiteit van het gebruik, en bij sommige mensen blijft het hypogonadisme aanhouden (Rahnema et al., 2014). Er zijn geen dergelijke langetermijnstudies voor SARM's. Onafhankelijke "herstelprogramma's" met geneesmiddelen op recept worden door de redactie niet besproken: hun benoeming is de taak van de arts na het onderzoek.
Als u na het gebruik van een SARM de beschreven symptomen opmerkt of van plan bent zwanger te worden, is de juiste stap het raadplegen van een endocrinoloog of androloog, het ondergaan van hormonale tests en een spermogram.
We raden ook onze materialen LGD-3303-bijwerkingen, LGD-3303: wat klinische en preklinische onderzoeken aantonen, en mythen over LGD-3303 aan.
Redactionele conclusies
Er zijn geen directe onderzoeken naar het effect van LGD-3303 op menselijk testosteron. De fysiologie van de hormonale as en gegevens van andere SARM's geven echter aan dat onderdrukking van de eigen testosteronproductie het verwachte effect is.
Laboratoriumbeoordeling vereist een reeks indicatoren – totaal en vrij testosteron, hSHG, LH, FSH, estradiol – en bij voorkeur een spermogram.
De redacteur beoordeelt de 'geen smeergeld'-claim op LGD-3303 als marketing en niet ondersteund door wetenschappelijke gegevens.
Lijst met gebruikte literatuur
- Basaria S, Collins L, Dillon EL, et al. The safety, pharmacokinetics, and effects of LGD-4033, a novel nonsteroidal oral, selective androgen receptor modulator, in healthy young men. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 2013;68(1):87â95.
- Bhasin S, Brito JP, Cunningham GR, et al. Testosterone therapy in men with hypogonadism: an Endocrine Society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab. 2018;103(5):1715â1744.
- Rahnema CD, Lipshultz LI, Crosnoe LE, et al. Anabolic steroid-induced hypogonadism: diagnosis and treatment. Fertil Steril. 2014;101(5):1271â1279.
- Solomon ZJ, Mirabal JR, Mazur DJ, et al. Selective androgen receptor modulators: current knowledge and clinical applications. Sex Med Rev. 2019;7(1):84â94.
- Vignali JD, Pak KC, Beverley HR, et al. Systematic review of safety of selective androgen receptor modulators in healthy adults: implications for recreational users. J Xenobiot. 2023;13(2):218â236.
- Narayanan R, Coss CC, Dalton JT. Development of selective androgen receptor modulators (SARMs). Mol Cell Endocrinol. 2018;465:134â142.
